English - Under Construction
βιογραφικόδραστηριότηταετυμοπερίεργαγνωστά έργαεργογραφίαάρθρα/μελέτεςοπτικοακουστικό υλικό
επιφυλλίδαεπικαιρότηταλεξιλόγιοεπικοινωνία
| Share
  
 

Συνέντευξη στο περιοδικό «Κ» τής Καθημερινής και στη δημοσιογράφο ʼννα Γριμάνη, Δεκέμβριος 2008


► Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;
Γ. Μ.: Πάνω απ’ όλα είναι βέβαια συνείδηση, χωρίς να λείπει το συναίσθημα τής βίωσης, η βιωματική προσέγγιση. Γιατί η ελληνικότητα είναι η γνώση και η βίωση τού ελληνικού πολιτισμού στη μεγάλη ιστορική του διαδρομή, δηλ. ως ιστορίας και ως παράδοσης, η γνώση τής γλώσσας που τον εκφράζει διαχρονικά η βίωση τού χώρου όπου αναπτύχθηκε και γενικά η αίσθηση ιθαγένειας μέσα στον ευρύτερο χώρο τής Ελλάδας, τής ζωής των Ελλήνων και τού ελληνικού πνεύματος.

► Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα;
Γ.Μ.: Τη λέξη. Γιατί μέσα στη λέξη κρύβεται, για να θυμηθούμε τον Καζαντζάκη, μια εκρηκτική δύναμη και μέσα από την ετυμολογική της εικόνα μια πολιτιστική μνήμη που δυστυχώς την βιώνει μόνο όποιος μπορεί να ιχνηλατήσει τη διαδρομή της.

► Η υπέροχη εκδοχή τού Έλληνα.
Γ.Μ.: Η υπέροχη εκδοχή και όποια υπεροχή τού Έλληνα, αυτή που τον ξεχωρίζει από τους άλλους είναι η πολιτιστική του κληρονομιά. Αν κάτι διακρίνει τον Έλληνα και την Ελλάδα είναι η συμβολή των Ελλήνων στον παγκόσμιο πολιτισμό, κάτι που πιστώνεται ο φυσικός κληρονόμος τού Ελληνισμού, ο Έλληνας. Αν τιμά και αν αξιοποιεί αυτή την κληρονομιά είναι θέμα που χρειάζεται μεγάλη συζήτηση.

► Αυτό που με χαλάει.
Γ.Μ.: Με «χαλάει» η χαλάρωση που διέπει ένα μεγάλο μέρος τής νοοτροπίας και τής συμπεριφοράς μας σχεδόν σε όλους τους τομείς τής δραστηριότητας τού σύγχρονου Έλληνα. Έτσι, η ζωή μας είναι στην πράξη μια συνεχής επίλυση προβλημάτων με μηδενική σχεδόν προβλεψιμότητα για το άμεσο και το απώτερο μέλλον.

► Προσόν ή μειονέκτημα να είσαι Έλληνας σήμερα;
Γ.Μ.:Αν συνειδητά βιώνει κανείς την πολιτιστική κληρονομιά τού σύγχρονου Έλληνα προφανώς αποτελεί προσόν. Το θέμα είναι μην μεταβληθούμε, όπως έλεγε ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου από φέροντες σε αχθοφόρους ενός μεγάλου ονόματος.

► Παράγει πολιτισμό ο Έλληνας τής νέας εποχής ή μένει προσκολλημένος σε μια ρητορική ελληνικότητα;
Γ.Μ.: Η γενίκευση είναι πάντοτε επικίνδυνη. Υπήρχαν και υπάρχουν σημαντικοί Έλληνες σε όλους τους χώρους δραστηριότητας από την τέχνη μέχρι την επιστήμη που παρήγαν και παράγουν πολιτισμό, όπως βεβαίως υπάρχουν και άλλοι που περιορίζονται στα μεγάλα λόγια, στην εύκολη κριτική, στη μακαριότητα τής άγνοιας χωρίς να προσφέρουν έργο.

►  Με ποια ταυτότητα οι Έλληνες περιέρχονται στον σύγχρονο κόσμο;
Γ.Μ.: Θα μας πήγαινε μακριά να πούμε, όπως θα ήταν σωστό, ότι η πραγματική ταυτότητα καθενός μας είναι η συνείδηση που έχουμε για τον εαυτό μας, για τη χώρα μας και τον κόσμο. Ο Έλληνας δεν εμφανίστηκε πριν από 30, 50 ή 100 χρόνια, επομένως, ένα στοιχείο τής ταυτότητάς του είναι η διαχρονικότητα τού πολιτισμού του: αρχαίου, μεσαιωνικού και νεότερου, και από την άλλη δεν έζησε στην Αμερική ή στα νησιά τού Ειρηνικού ή στην Αφρική. Έζησε και ζει και συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία τής Ευρώπης. Επομένως, έχει συνείδηση Έλληνα Ευρωπαίου.

► Το ελληνικό μου «γιατί» κι ένα «πρέπει» που πέταξα.
Γ.Μ.: Αναρωτιέμαι γιατί η Ελλάδα δεν έχει επίκεντρο τής πολιτικής της και μόνιμη έμπρακτη μέριμνα την προβολή και αξιοποίηση τού μεγαλύτερου κεφαλαίου που διαθέτει, τού ελληνικού πολιτισμού. Δεν αισθάνθηκα ποτέ να με δεσμεύουν, ιδίως στον χώρο τής δημόσιας δραστηριότητας, τής επιστήμης και τού πολιτισμού τα όρια και οι περιορισμοί που υπαγορεύουν απαίδευτοι τεχνοκράτες, πνευματικές μετριότητες χωρίς όραμα, ιδιοτελείς σκοπιμότητες.

► Ο Έλληνας ποιητής μου.
Γ.Μ.: Είναι πρακτικά αδύνατο να ξεχωρίσω έναν ποιητή. Κάτι που θα μπορούσε να εκληφθεί ως μείωση μεγάλων μεγεθών τής νεότερης ελληνικής ποίησης, όπως είναι ο Σολωμός, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Σεφέρης κ.ά. Θα σταθώ, ωστόσο, στον Οδυσσέα Ελύτη γιατί συμβαίνει να έχω μελετήσει περισσότερο την ποιητική του γραφή από ενδιαφέρον στην ανάλυση τής γλώσσας του.

► Η αδιαπραγμάτευτη ελληνική αλήθεια μου.
Γ.Μ:Το δικαίωμα τής ελεύθερης σκέψης και τής ελεύθερης έκφρασης αυτής τής σκέψης.

► Η οδός των Ελλήνων στον παγκόσμιο χάρτη – ορίστε την.
Γ.Μ.: Είναι ένας δρόμος που εκτιμώ ότι στη βαθύτερη ουσία του ξεκινάει, εστιάζεται και τελειώνει στον άνθρωπο. Όλες οι πλευρές του ελληνικού πολιτισμού διαχρονικά και συγχρονικά με ό,τι ελάττωμα ή αδυναμία παρουσιάζουν εστιάζονταν και επικεντρώνονται ακόμη ευτυχώς στον άνθρωπο. Η αξιοπρέπεια ιδίως τού ανθρώπου είναι ο οδοδείκτης των Ελλήνων.
 



« επιστροφή

 

2009 - 2021 | | |  RSS |
 
Powered by Webiz