English - Under Construction
βιογραφικόδραστηριότηταετυμοπερίεργαγνωστά έργαεργογραφίαάρθρα/μελέτεςοπτικοακουστικό υλικό
επιφυλλίδαεπικαιρότηταλεξιλόγιοεπικοινωνία
| Share
 
 ʼρθρα
 
 Μελέτες
 
 Από τα κείμενά μου
  


Τα νέα μέτρα για το «Νέο Σχολείο» δικαιώνουν τον Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία. Στο ειδικό έντυπο της Απογευματινής Go2school τού Μαρτίου 2010 

          Στις δύσκολες μέρες που ζούμε στη χώρα μας αυτόν τον καιρό είναι ενθαρρυντικό και πηγή αισιοδοξίας ότι αναλαμβάνεται από τη νέα Κυβέρνηση μια σημαντική πρωτοβουλία για μια φιλόδοξη αναδιάρθρωση τής σχολικής μας εκπαίδευσης. Αν δεν πρόκειται αυτή τη φορά για απλές προθέσεις και εξαγγελίες αλλά για δρομολόγηση πραγματικών ριζικών αλλαγών στην Παιδεία μας, τότε θα είναι έργο που θα πιστωθεί η Υπουργός Παιδείας κ. ʼννα Διαμαντοπούλου. Αν όμως δεν γίνει σωστά ή προκύψει ότι πρόκειται για ασκήσεις επί χάρτου θα το χρεωθεί πολιτικά και η κ. Διαμαντοπούλου και, κατ’ επέκταση, ολόκληρη η νέα Κυβέρνηση.
          Προσωπικά χαιρετίζω αυτή την πρωτοβουλία και αισιοδοξώ ότι θα προχωρήσει γρήγορα και σωστά. Η αισιοδοξία μου στηρίζεται στα ίδια τα μέτρα, σ’ ένα πνεύμα σύνεσης και τόλμης που τα διακρίνει και το γεγονός ότι η Υπουργός και οι συνεργάτες της είχαν την προνοητικότητα να στηριχθούν και να αξιοποιήσουν, στη μεγαλύτερή τους έκταση, τα πορίσματα τού Εθνικού Διαλόγου, στον οποίο μετείχαν άλλωστε ενεργώς τόσο η κ. Διαμαντοπούλου (στο διακομματικό Πολιτικό Συμβούλιο για την Παιδεία) όσο και κατ’ εξοχήν ενεργώς ο σημερινός Υφυπουργός καθηγητής κ. Γιάννης Πανάρετος και, τελευταία, ο σημερινός Γενικός Γραμματέας τού Υπουργείου Παιδείας καθηγητής κ. Βασίλειος Κουλαϊδής. Κατά συνέπεια είναι απολύτως θεμιτό –το αντίθετο θα ήταν και περίεργο και αντιφατικό– οι κυβερνητικές προτάσεις να απηχούν, ως προς την ουσία των νέων μέτρων, το πνεύμα και εν πολλοίς το ίδιο το περιεχόμενο των πορισμάτων τού Εθνικού Διαλόγου, στα οποία καταλήξαμε μετά από 6 μήνες εντατικής (και απολύτως δωρεάν προσφερθείσης) εργασίας πολλών εκπαιδευτικών που γνωρίζουμε στην πράξη και εις βάθος τα θέματα τής Εκπαίδευσης.
          Συγκεκριμένα, είτε πρόκειται για την ανάγκη νέων αναλυτικών προγραμμάτων που προτείνονται στις πρόσφατες εξαγγελίες, είτε για την αλλαγή τής μεθόδου διδασκαλίας, είτε για μείωση μαθημάτων, είτε για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, είτε για το ολοήμερο σχολείο είτε για την αναδιάρθρωση τού τεχνικού-επαγγελματικού Λυκείου (που είχε ήδη προταθεί να μετονομασθεί σε «Τεχνολογικό Λύκειο»), είτε για το ψηφιοποιημένο πολλαπλό βιβλίο, είτε για την αναβαθμισμένη και πιστοποιημένη ξενόγλωσση εκπαίδευση, είτε για την ανάγκη και τις μορφές αξιολόγησης (εκπαιδευτικού συστήματος και εκπαιδευτικού έργου σε επίπεδο σχολικής μονάδας, νομού, περιφέρειας, και, βεβαίως, των ίδιων των εκπαιδευτικών), είτε για τη βασική μόρφωση, την εισαγωγική μόρφωση και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, είτε για την αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων, είτε για την αναδόμηση τού Λυκείου (με κορμό και επιλογές, χωρίς κατευθύνσεις), είτε για εξετάσεις με Τράπεζα θεμάτων, είτε για την ενεργό συμμετοχή των ΑΕΙ (στον προσδιορισμό τής ύλης, στην Τράπεζα θεμάτων κ.λπ.), είτε για τη συνοχή τού Προγράμματος σε όλες τις βαθμίδες και τις τάξεις τού σχολείου, είτε για την εξασφάλιση και ενθάρρυνση τής αυτενέργειας των εκπαιδευτικών κ.λπ. κ.λπ., όλα αυτά έχουν λεπτομερώς συζητηθεί και περιέχονται στα πορίσματα τού Εθνικού Διαλόγου και στο συνοδευτικό υλικό.
          Βεβαίως, δεν μιλήσαμε –ούτε είχαμε τέτοια εξουσία ή εντολή– για την πρόσληψη, μετάθεση ή εξέλιξη των εκπαιδευτικών, ούτε για την έκταση εφαρμογής τής ψηφιακής τεχνολογίας στα σχολεία, που είναι και συνάρτηση των κονδυλίων που μπορούν να διατεθούν για την εκπαίδευση (εννοώ τους διαδραστικούς πίνακες, την ευρυζωνικότητα και τον εξοπλισμό κάθε τάξης για πρόσβαση στο Διαδίκτυο, την πλήρη ψηφιοποίηση όλων των βιβλίων, την ψηφιακή πύλη πληροφόρησης και επικοινωνίας όλων των παραγόντων τής σχολικής κοινότητας, μαθητών, εκπαιδευτικών, γονέων, Διοίκησης Υπουργείου Παιδείας κ.ά.). Ούτε μάς απασχόλησαν μερικά άλλα θέματα που περιέχονται στις εξαγγελίες. Και, φυσικά, τα θέματα που θέσαμε, συζητήσαμε και προτείναμε στον Εθνικό Διάλογο είναι βέβαιο ότι έτυχαν εξειδίκευσης, επεξεργασίας, εμπλουτισμού και ότι συμπληρώθηκαν με νέες ιδέες και προτάσεις. Αλίμονο, αν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
          Και μια ουσιώδης παρατήρηση: Ο σχεδιασμός σε σχέση με το «καρκίνωμα» των εισαγωγικών εξετάσεων είναι άτολμος και αναποτελεσματικός για να αντιμετωπισθεί αυτό το μεγάλο πρόβλημα που συμπαρασύρει όλο το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Μένει σε εξέταση τού τύπου «μια και έξω» και στο να περιμένει ο μαθητής, αν αποτύχει, έναν ολόκληρο χρόνο για να ξαναδοκιμάσει. Δεν δίνει δηλ. ευκαιρίες περισσότερες, η δε «Τράπεζα θεμάτων» χωρίς ειδικό φορέα που θα διεξάγει τις εξετάσεις δεν μπορεί να λειτουργήσει. Και η επίδοση των μαθητών στο Λύκειο; Πώς θα ξαναφέρουμε τους μαθητές πίσω στο Λύκειο από τα Φροντιστήρια, αν δεν μετράει σημαντικά η απόδοσή τους στα τρία χρόνια τού Λυκείου όπως έχουμε προτείνει; Πιστεύω ότι όλα αυτά θα απασχολήσουν σοβαρά το Υπουργείο, αφού αντιμετωπίσει κατά προτεραιότητα το μείζον πρόβλημα που είναι η ποιότητα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, το οποίο όμως –δυστυχώς– συνδέεται και με το εξεταστικό σύστημα. Είναι καλό πάντως ότι δεν γίνεται λόγος για λειτουργία κολλεγίων ως τρόπου εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, σύστημα που θα γεννούσε σωρεία δύσκολων προβλημάτων, μολονότι θα έλυνε και κάποια άλλα.
          Αυτό που προέχει αυτή την ώρα είναι όλοι μας –γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές– για το καλό τού τόπου και των παιδιών μας να στηρίξουμε τα νέα μέτρα, τα οποία (αν το Υπουργείο προχωρήσει με αποφασιστικότητα, με τόλμη, με σύνεση και με αξιοποίηση όλων των εκπαιδευτικών δυνάμεων που μπορούν να βοηθήσουν, δηλ. χωρίς κομματικές παρωπίδες) μπορούν να οδηγήσουν σταδιακά στην εξασφάλιση μιας ποιοτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Αυτό είναι το ζητούμενο και σ’ αυτό αποσκοπούν, είναι φανερό, τα εξαγγελθέντα μέτρα. Κι ενώ για τόσο μεγάλα θέματα –κατεξοχήν πνευματικά, όπως η Παιδεία– πρέπει να αποφεύγεται η αλόγιστη βιασύνη για να εξασφαλιστούν κομματικά οφέλη, είναι εξίσου επιβεβλημένο να αρχίσει αμέσως η αναδιάρθρωση των αναλυτικών προγραμμάτων στη νέα βάση που περιγράφεται και από τα Πορίσματα τού Εθνικού Διαλόγου και από τα εξαγγελθέντα μέτρα, η αναθεώρηση τού τρόπου διδασκαλίας καθώς και άλλες ρυθμίσεις που δεν απαιτούν χρήματα αλλά οργάνωση.
        Θεωρώ επίσης πολύ θετικό ότι η εξαγγελία των μέτρων συνοδεύτηκε από ένα –έστω και αισιόδοξο– χρονοδιάγραμμα (επεξεργασίας – πειραματικής εφαρμογής – γενικευμένης εφαρμογής) που αφήνει να πιστέψουμε ότι μπορεί να σημειωθεί ουσιαστική βελτίωση τής Παιδείας μας σε ορατό χρόνο. Βεβαίως πρόκειται για «πολιτικό χρόνο» και όχι «εκπαιδευτικό». Σε τρία (3) χρόνια δεν αλλάζει ένα εκπαιδευτικό σύστημα, χρειάζεται τουλάχιστον πέντε (5) χρόνια, αλλά τουλάχιστον ας αρχίσει η βελτίωσή του. Προσωπικά τρομάζω να σκεφθώ τον όγκο εργασίας που περιμένει το Υπουργείο Παιδείας αν προχωρήσει ουσιαστικά και δραστικά στις αλλαγές που απαιτεί ένα νέο εκπαιδευτικό σύστημα ποιοτικής παιδείας, αυτό που ονομάστηκε –και είναι– «Νέο Σχολείο». Αλλά αυτή είναι και η πρόκληση αν μιλάμε για αναβάθμιση τής Εκπαίδευσής μας.
 



« επιστροφή


2009 - 2021 | | |  RSS |
Powered by Webiz